GŁÓWNA   O NAS   SUKCES   AUKCJE   HISTORIA   WYSTAWY   OFERTA   KONTAKT  
 
WYSTAWY
Jerzy Tchórzewski
Rysunki

 
       20 marca w galerii Polskiego Domu Aukcyjnego "Sztuka" w Warszawie otwarta zostanie wystawa rysunków i gwaszy Jerzego Tchórzewskiego.

       Tchórzewski (1923-1999) debiutował w r. 1948 na I Wystawie Sztuki Nowoczesnej w Krakowie. Był wówczas jeszcze studentem krakowskiej ASP. W r. 1955 brał udział w Ogólnopolskiej Wystawie Młodej Plastyki w warszawskim Arsenale. W r. 1957 współtworzył Grupę Krakowską. W latach pięćdziesiątych Tchórzewski podjął pracę na ASP w Warszawie, gdzie w r. 1987 uzyskał profesurę. Był laureatem wielu nagród, m.in. Nagrody im. C.K. Norwida (1980), "Solidarności" (1986), Nagrody im. J. Cybisa (1987).

       André Breton włączył Tchórzewskiego w nurt surrealizmu, sam autor także czuł powinowactwo z kierunkiem, który " jak mówił " "obudził pragnienie wolności". Po okresie młodzieńczych eksperymentów formalnych, zaczął tworzyć obrazy, w których odwoływał się do nieskrępowanej gry poetyckiej wyobraźni. Kreował pełne zaskakujących sytuacji, baśniowe przestrzenie. Z czasem świat czarującego, zmysłowego snu ustąpił miejsca brutalnej jawie. Malarstwo powinno ujmować "wieloprzestrzeń współczesnego życia", ta zaś jawiła się twórcy jako podszyta chaosem i pełna niepokoju. W katastroficznych, wizyjnych płótnach dominację zdobyły formy gwałtowne, brutalne, ostre. Wedle słów Tchórzewskiego, sztuka ta penetruje "obszar między piekłem a niebem, przez który wiedzie każde ludzkie życie".

       Na wystawie zgromadzono ponad 80 rysunków, reprezentujących wszystkie okresy twórczości Jerzego Tchórzewskiego, począwszy od prac studenckich, powstałych w r. 1947. Artysta znany jest głównie jako twórca "gorących" płócien. Jednak także rysunek był dla Tchórzewskiego istotny. Opisując akt twórczy posługiwał się metaforą ognia. Rysował, by ogarnąć rozmiary swej żywiołowej wyobraźni. Czasem powstawał w ten sposób szkic do obrazu, częściej rozliczne "wariacje" na temat płócien już istniejących. "W rysunkach Tchórzewskiego widnieją te same motywy co w jego obrazach: fantastyczne postacie, elementy krajobrazu, zwierzęta, rośliny. Pojawiają się równolegle z tematami, nad którymi właśnie pracuje jako malarz, ale też i niezależnie od tego; czasem wraca do dawniejszych wizji, czasem coś wyprzedza. Zawsze pozostaje w kręgu wynalezionej przez siebie "abstrakcyjnej figuracji" choć zdarzają się też pełne przedstawienia osoby ludzkiej, na przykład w serii Ukrzyżowań. Enklawą w drodze malarskiej artysty był okres ściśle realistyczny jako odpowiedź na hasło czasów / lata pięćdziesiąte / lub gdy ilustrował utwory literackie znajomych i przyjaciół; bywał też zafascynowany naturalnym krajobrazem (...). Wystawa ukazuje wyraźnie budowanie repertuaru form, których potrzebę miał Tchórzewski od czasów studenckich. Jeden, z krytyków napisał kiedyś, że malarz "wynalazł" kolec i nim organizował swe kłujące wizje. Istotnie, obrazy Tchórzewskiego są kolczaste; gdyby je przełożyć na język dosadny, byłyby to plątaniny ostów i cierni, albo stalaktytowe wnętrza jaskiń, a jeśli jawi się otwarta przestrzeń jest ona zawsze ułożona z wyostrzonych ni to skał, ni to drzew (...). W sumie rysunki i obrazy Tchórzewskiego pociągają "archaicznością", pierwotnym byciem przed byciem albo grozą życia w jaskini czy przed zlodowaceniem" (J. Sempoliński, fragment tekstu z katalogu wystawy).


      Wystawie towarzyszy bogato ilustrowany katalog przygotowany przez wydawnictwo IRSA.

 
PRACE
 
Bez tytułu, 12.01.1978
flamaster na papierze

47,5 x 35,5 cm
 
 
Bez tytułu, b.d. [1978]
flamaster na papierze

42 x 29,5 cm
 
 
Bez tytułu, 1985
flamaster na papierze

23 x 32,5 cm
 
 
Bez tytułu, b.d. [1988/1989]
flamaster na papierze

23 x 32,5 cm
 
 
Bez tytułu, b.d. [1988/1989]
flamaster na papierze

22,5 x 32,5 cm
 
 
Bez tytułu, b.d. [1994]
flamaster na papierze

23 x 32,5 cm